Het proeven van de waarheid, die niet mag worden weggemoffeld ten
gunste van de eigen eer.
Het proeven van eten dat echte emoties teweeg brengt kan ruzie,
angst en wantrouwen tussen geboren vijanden wegnemen, zelfs tussen ratten en
koks!
Posts tonen met het label 3. Inhoudelijk onderzoek. Alle posts tonen
Posts tonen met het label 3. Inhoudelijk onderzoek. Alle posts tonen
donderdag 29 maart 2012
Conclusie
Naar aanleiding van ons onderzoek zijn we tot de volgende
conclusie gekomen:
woensdag 28 maart 2012
Samenvatting recensies
1. Ratatouille
(Filmtotaal geschreven door Kaj van Zoelen op 31-07-2007)
Onder de bezielende leiding van Brad Bird is Pixars nieuwste een feest voor oog, oor, hersens en hart geworden. Bird was grotendeels verantwoordelijk voor het ludieke verhaal over de rat Remy die ervan droomt om chef-kok te worden. Maar ratten zijn uiteraard niet gewenst in een keuken . Maar de schoonmaker Linguini heeft het voorkomen van een mens en toegang tot de keuken, terwijl Remy gezegend is met een enorm kooktalent. Een van de leukste en origineelste duo’s uit de filmgeschiedenis is geboren. De film is naast dit sterke team gevuld met allerlei vermakelijke personages: slonzige broer, strenge vader (staan garant voor plezierige momenten en plotontwikkelingen) , wantrouwige souschef, zure restaurantcriticus en de geest van wijlen de kookchef.Met de scènes in het riool en rondom de Seine wordt een nieuwe mijlpaal bereikt wat betreft het animeren van water en minstens zo verbluffend is het geanimeerde Parijs gezien vanuit het perspectief van een rat.
Om het geheel compleet te maken heeft Michael Giacchino (The Incredibles, Mission: Impossible III, Lost) heerlijke muziek bij de beelden gecomponeerd, een combinatie van lichte jazz en lichte Franse muziek past perfect bij het rijke visuele festijn dat Ratatouille is en tilt een aantal scènes die anders misschien niet zo goed hadden gewerkt naar een hoger niveau.
Ratatouille is dankzij het mooie verhaal en de creatieve uitwerking daarvan, de verrukkelijke humor, de zalige muziek en de prachtige animatie de beste film van Pixar tot nu toe geworden en dé zomerfilm van 2007.
Pixar heeft twee oorspronkelijke doelen om animatiefilms te maken: animatiefilms maken die zowel voor volwassenen als kinderen een genot zijn om naar te kijken en altijd het verhaal voorop stellen. In de film Ratatouille hebben het plot en de personages genoeg aantrekkingskracht op het publiek om ze in drommen naar de bioscoop te lokken.
Op onnavolgbare wijze laat Ratatouille twee werelden samensmelten: die van de mensen en die van de ratten. Ze komen samen op de meest onwaarschijnlijke plaats, namelijk de keuken.
Hoewel dit gegeven genoeg is om anderhalf uur lang onder de stoel te liggen van het lachen, is Ratatouille nog zoveel meer. De film is een ode aan 'de dromer', de persoon (of de rat) die tegen beter weten in zijn hart durft te volgen. En die boodschap, mits goed gebracht, zal nooit vervelen.
3. Ratatouille
(Movie2Movie.nl door Arjen Dijkstra)
De beeldkwaliteit van deze nieuwe productie is ongekend. De vacht van de ratten ziet er nog weer beter uit dan die van de dieren in alle voorgaande films, licht- en schaduwwerking, spiegelingen in lepels en ander metaal, de straten, dat boek aan het begin, het water, het ziet er allemaal adembenemend uit. De animaties zijn werkelijk verbluffend zowel in realisme als in creatieve uitwerking.
Het verhaal zit uitstekend in elkaar en loopt als een trein. Er zitten geen stereotype grappenmakers tussen en geen over the top typetjes; de humor zit hem dan ook niet in flauwe verwijzingen naar lichamelijke afwijkingen of dergelijke, maar in briljant geschreven situaties en confrontaties tussen karakters.En schrijver en regisseur Brad Bird, die ook ‘The Incredibles' (2004) schreef én regisseerde, is er in geslaagd de ratten aandoenlijk te maken, zonder hun rattenaard op te geven. De hoofdfiguur, Remy, een rat, is simpelweg een uitzondering op de rest. En dat is ook waar het verhaal over gaat: als je anders bent er toch bij mogen horen, door dapper te zijn in het volgen van je droom, zonder je achtergrond te ontkennen of te vergeten.
Op deze film valt niets, maar dan ook werkelijk niets aan te merken, integendeel. ‘Ratatouille' is een meesterwerk, punt uit.
4. Om van te smullen
(8Weekly door Nora Sinnema 2 augustus 2007)
Maar niet alleen het technisch meesterschap maakt indruk, Ratatouille wervelt en bruist in alle opzichten. De film combineert op superieure wijze ernst en leut. Het verhaal is gelaagd en biedt topvermaak voor alle leeftijden. Een rat in de keuken, in Ratatouille is het de normaalste zaak van de wereld. Of zoals de cynische culinaire criticus Ego het verwoordt: 'Niet iedereen kan een groot artiest worden, maar een groot artiest kan overal vandaan komen.'
7. Voilà! A Rat for All Seasonings (By A. O. SCOTT, New York Times Critics' Pick)
Geplaatst door Caecil
(Filmtotaal geschreven door Kaj van Zoelen op 31-07-2007)
Onder de bezielende leiding van Brad Bird is Pixars nieuwste een feest voor oog, oor, hersens en hart geworden. Bird was grotendeels verantwoordelijk voor het ludieke verhaal over de rat Remy die ervan droomt om chef-kok te worden. Maar ratten zijn uiteraard niet gewenst in een keuken . Maar de schoonmaker Linguini heeft het voorkomen van een mens en toegang tot de keuken, terwijl Remy gezegend is met een enorm kooktalent. Een van de leukste en origineelste duo’s uit de filmgeschiedenis is geboren. De film is naast dit sterke team gevuld met allerlei vermakelijke personages: slonzige broer, strenge vader (staan garant voor plezierige momenten en plotontwikkelingen) , wantrouwige souschef, zure restaurantcriticus en de geest van wijlen de kookchef.Met de scènes in het riool en rondom de Seine wordt een nieuwe mijlpaal bereikt wat betreft het animeren van water en minstens zo verbluffend is het geanimeerde Parijs gezien vanuit het perspectief van een rat.
Om het geheel compleet te maken heeft Michael Giacchino (The Incredibles, Mission: Impossible III, Lost) heerlijke muziek bij de beelden gecomponeerd, een combinatie van lichte jazz en lichte Franse muziek past perfect bij het rijke visuele festijn dat Ratatouille is en tilt een aantal scènes die anders misschien niet zo goed hadden gewerkt naar een hoger niveau.
Ratatouille is dankzij het mooie verhaal en de creatieve uitwerking daarvan, de verrukkelijke humor, de zalige muziek en de prachtige animatie de beste film van Pixar tot nu toe geworden en dé zomerfilm van 2007.
2. Overheerlijke 'Ratatouille' bevestigt Pixars
meesterschap
(Film 1 geschreven door Bart-René Thiel)
(Film 1 geschreven door Bart-René Thiel)
Pixar heeft twee oorspronkelijke doelen om animatiefilms te maken: animatiefilms maken die zowel voor volwassenen als kinderen een genot zijn om naar te kijken en altijd het verhaal voorop stellen. In de film Ratatouille hebben het plot en de personages genoeg aantrekkingskracht op het publiek om ze in drommen naar de bioscoop te lokken.
Op onnavolgbare wijze laat Ratatouille twee werelden samensmelten: die van de mensen en die van de ratten. Ze komen samen op de meest onwaarschijnlijke plaats, namelijk de keuken.
Hoewel dit gegeven genoeg is om anderhalf uur lang onder de stoel te liggen van het lachen, is Ratatouille nog zoveel meer. De film is een ode aan 'de dromer', de persoon (of de rat) die tegen beter weten in zijn hart durft te volgen. En die boodschap, mits goed gebracht, zal nooit vervelen.
3. Ratatouille
(Movie2Movie.nl door Arjen Dijkstra)
De beeldkwaliteit van deze nieuwe productie is ongekend. De vacht van de ratten ziet er nog weer beter uit dan die van de dieren in alle voorgaande films, licht- en schaduwwerking, spiegelingen in lepels en ander metaal, de straten, dat boek aan het begin, het water, het ziet er allemaal adembenemend uit. De animaties zijn werkelijk verbluffend zowel in realisme als in creatieve uitwerking.
Het verhaal zit uitstekend in elkaar en loopt als een trein. Er zitten geen stereotype grappenmakers tussen en geen over the top typetjes; de humor zit hem dan ook niet in flauwe verwijzingen naar lichamelijke afwijkingen of dergelijke, maar in briljant geschreven situaties en confrontaties tussen karakters.En schrijver en regisseur Brad Bird, die ook ‘The Incredibles' (2004) schreef én regisseerde, is er in geslaagd de ratten aandoenlijk te maken, zonder hun rattenaard op te geven. De hoofdfiguur, Remy, een rat, is simpelweg een uitzondering op de rest. En dat is ook waar het verhaal over gaat: als je anders bent er toch bij mogen horen, door dapper te zijn in het volgen van je droom, zonder je achtergrond te ontkennen of te vergeten.
Op deze film valt niets, maar dan ook werkelijk niets aan te merken, integendeel. ‘Ratatouille' is een meesterwerk, punt uit.
4. Om van te smullen
(8Weekly door Nora Sinnema 2 augustus 2007)
Ratatouille
is overheerlijk, van begin tot eind is het een film om bij te smullen. Visueel
heeft Pixar zichzelf weer overtroffen: de ratten zien er echt uit, met lieve
mensachtige trekjes. De keuken waar het grootste deel van de film zich afspeelt
ziet er levensecht uit, en ook Parijs en zijn omgeving zijn prachtig.
De echte meesterkok is Brad Bird, die met The Incredibles (2004) al een superleuke film afleverde, maar zichzelf nu werkelijk overstijgt. Bird is verantwoordelijk voor de regie, het verhaal en hij neemt ook nog een klein stemmetje voor zijn rekening. De overige stemacteurs zijn allemaal even goed gecast – het is een verademing om eens geen grote sterren te horen – waarbij de acteurs onderhevig zijn aan hun personages. Het zijn hun stemmen die belangrijk zijn, niet hun bekendheid in de filmwereld.
De echte meesterkok is Brad Bird, die met The Incredibles (2004) al een superleuke film afleverde, maar zichzelf nu werkelijk overstijgt. Bird is verantwoordelijk voor de regie, het verhaal en hij neemt ook nog een klein stemmetje voor zijn rekening. De overige stemacteurs zijn allemaal even goed gecast – het is een verademing om eens geen grote sterren te horen – waarbij de acteurs onderhevig zijn aan hun personages. Het zijn hun stemmen die belangrijk zijn, niet hun bekendheid in de filmwereld.
De moralistische toon die er in zoveel animatiefilms flink bovenop
ligt, is hier ook belangrijk (vooral het belang van vriendschap en familie),
maar het wordt netjes weggewerkt in het overkoepelende verhaal. Ratatouille is geschikt voor jong en oud en
laat je, behalve watertandend, ook met een enorme glimlach op je gezicht de
bioscoop weer verlaten.
5.
Een rat in de keuken
(Recensie door Jan Pieter Ekker, gepubliceerd op 02-08-2007 in de Volkskrant)
(Recensie door Jan Pieter Ekker, gepubliceerd op 02-08-2007 in de Volkskrant)
De
jonge rat Rémy droomt ervan chef-kok te worden in een toprestaurant in Parijs,
een plek waar mensen doorgaans de dienst uitmaken. Zijn vader ziet liever dat
Rémy zijn formidabel ontwikkelde reukorgaan gebruikt om de rattenkolonie te
beschermen tegen rattengif, dat diezelfde mensen kwistig rondstrooien om ratten
uit hun keukens weg te houden.
Bezwijkt
Rémy onder de peer pressure, en blijft hij de rest van zijn leven rondsnuffelen
op vuilnisbelten, of kiest hij voor zichzelf en gaat hij zijn droom
verwezenlijken in de grotemensenwereld? Het is een bekend dilemma, maar de
invulling en inbedding in Ratatouille zijn zo fenomenaal dat het cliché
volledig naar de achtergrond verdwijnt.
De
verbeelding van de verschillende smaaksensaties is fantasierijk; de personages
lijken stuk voor stuk een eigen karakter te hebben, mede dankzij de tot in de
detail uitgewerkte gezichtsuitdrukkingen en de goed gecaste stemmen (in de
Nederlands nagesynchroniseerde versie van televisiekok Herman den Blijker).Maar niet alleen het technisch meesterschap maakt indruk, Ratatouille wervelt en bruist in alle opzichten. De film combineert op superieure wijze ernst en leut. Het verhaal is gelaagd en biedt topvermaak voor alle leeftijden. Een rat in de keuken, in Ratatouille is het de normaalste zaak van de wereld. Of zoals de cynische culinaire criticus Ego het verwoordt: 'Niet iedereen kan een groot artiest worden, maar een groot artiest kan overal vandaan komen.'
6. Ratatouille
(Reviewed by Rafe Telsch CinemaBlend.com)
(Reviewed by Rafe Telsch CinemaBlend.com)
When we first meet Remy (voiced by comedian Patton Oswalt) he's
crashing through a window in a desperate escape from a human. The picture freezes
as Remy explains to the audience his number one problem: he’s a rat. As a
creature of distinctive tastes, this is a major issue. With a little
backtracking we learn Remy’s desperate escape comes from his attempt to cook up
a gourmet treat – led primarily by the core belief of the popular Chef Gusteau
that anyone can cook.
Learning this distracts Remy to the point that he is noticed by the humans and his attempt to escape reveals the hiding place of his whole clan, who have to make a huge escape in one of the most impressive computer animation sequences I’ve ever seen. Watching hundreds of rats escaping from the house with such detailed animation made me cringe uncomfortably and lift my feet up from the floor.
The animation quality on Ratatouille carries on the Pixar tradition of being so detailed that it’s easy to lose sight of the fact that this is an animated movie. This picture doesn’t suffer from its lenghty because it is moving forward at a speed that makes it easy to lose track of time.
Critics may complain about the simple taste or plain ingredients. Ratatouille is named after a French vegetable stew, and a more appropriate name couldn’t be found. But those who look a little closer, there's a lot of flavor to this movie. As a company, Disney may have been started by a mouse, but this summer’s success can clearly be attributed to a simple dish, appropriately cooked up by a rat.
Learning this distracts Remy to the point that he is noticed by the humans and his attempt to escape reveals the hiding place of his whole clan, who have to make a huge escape in one of the most impressive computer animation sequences I’ve ever seen. Watching hundreds of rats escaping from the house with such detailed animation made me cringe uncomfortably and lift my feet up from the floor.
The animation quality on Ratatouille carries on the Pixar tradition of being so detailed that it’s easy to lose sight of the fact that this is an animated movie. This picture doesn’t suffer from its lenghty because it is moving forward at a speed that makes it easy to lose track of time.
Critics may complain about the simple taste or plain ingredients. Ratatouille is named after a French vegetable stew, and a more appropriate name couldn’t be found. But those who look a little closer, there's a lot of flavor to this movie. As a company, Disney may have been started by a mouse, but this summer’s success can clearly be attributed to a simple dish, appropriately cooked up by a rat.
7. Voilà! A Rat for All Seasonings (By A. O. SCOTT, New York Times Critics' Pick)
The moral of “Ratatouille” is delivered by a critic: a
gaunt, unsmiling fellow named Anton Ego who composes his acidic notices in a
coffin-shaped room and who speaks in the parched baritone of Peter O’Toole.
“Not everyone can be a great artist,” Mr. Ego muses. “But a great artist can
come from anywhere.”
Quite so.
Written and directed by Brad Bird and displaying the usual meticulousness
associated with the Pixar brand, “Ratatouille” is a nearly flawless piece of
popular art, as well as one of the most persuasive portraits of an artist ever
committed to film. It provides the kind of deep, transporting pleasure, at once
simple and sophisticated, that movies at their best have always promised.
The innovations in “Ratatouille”are nonetheless there, in the fine grain of every image: in the matted look of wet rat fur and the bright scratches in the patina of well-used copper pots, in the beads of moisture on the surface of cut vegetables and the sauce-stained fabric of cooks’ aprons.
“Ratatouille”
features no annoying sidekick and no obtrusive celebrity voice-work, and while
Remy is cute, he can also be prickly, demanding and insecure. The innovations in “Ratatouille”are nonetheless there, in the fine grain of every image: in the matted look of wet rat fur and the bright scratches in the patina of well-used copper pots, in the beads of moisture on the surface of cut vegetables and the sauce-stained fabric of cooks’ aprons.
The movie’s
grand climax, and the source of its title, is the preparation of a rustic dish
made of common vegetables — a dish made with ardor and inspiration and placed,
as it happens, before a critic.
And what, faced with such a ratatouille, is a critic
supposed to say? Sometimes the best response is the simplest. Sometimes “thank
you” is enough. Geplaatst door Caecil
zondag 25 maart 2012
Samenvatting Bronnen
Ratatouille is een computeranimatiefilm van Walt Disney. De film verscheen op 1 augustus 2007.
Ratatouille is de achtste film van Pixar en geregisseerd door Brad Bird. Het idee van de film kwam van Jan Pinkava. Hij bedacht de personages en de grote lijnen van het verhaal. Pixar had weinig vertrouwen in Pinkava's ontwikkeling van het script en in 2005 heeft Brad Bird de regie overgenomen. Bird bracht een paar grote wijzigingen aan. Zo maakte hij de ratten minder
Titel
De titel van de film verweijst naar een Frans gerecht, Ratatouille*, die wordt geserveerd in het restaurant, en is ook een woordspeling op de vele soorten van de hoofdpersoon.
* Ratatouille: een Frans gerecht van gestoofde groenten, dat vooral in de Provence veel wordt bereid. Verschillende variaties van het gerecht worden gegeten in andere landen rond de Middellandse Zee. Marimar Torres, schrijfster van een boek over de Catalaanse keuken beweert dat het gerecht afstamt van het Catalaanse gerecht samfaina. In Frankrijk wordt het gerecht ook wel kortweg Rata genoemd. De bereiding kan verschillen, maar basisingrediënten van ratatouille zijn: tomaat, courgette en aubergine, ui en knoflook. Ratatouille wordt in Frankrijk - 's zomers overigens ook koud - meestal gegeten met stokbrood. In Italië serveert men dit gerecht vaak met polenta.
Plot
Remy, een rat, droomt ervan om een grote Franse topkok te worden ondanks het feit dat zijn familie dit niet graag ziet gebeuren en men in de kookwereld niet echt verzot is op ratten. Op een dag raakt Remy gescheiden van zijn familie en belandt in het riool van Parijs. Zo komt hij terecht onder het restaurant van zijn idool, de kok Auguste Gusteau. Auguste blijkt echter te zijn overleden, maar in Remy's fantasie verschijnt zijn geest geregeld om hem bij te staan.
Op hetzelfde moment arriveert een jonge man genaamd Linguini in het restaurant met een brief geschreven door zijn overleden moeder, de vriendin van Gusteau. Daarom ziet de nieuwe restauranteigenaar Skinner zich genoodzaakt Linguini in te huren. Linguini blijkt echter totaal geen talent te hebben voor koken. Remy ziet hoe Linguini wanhopig probeert soep te koken, en grijpt in. Dankzij hem slaagt de soep en kan Linguini zijn baan behouden. Skinner laat hem trainen door Collette (de enige vrouwelijke kok van het restaurant). Ze is aanvankelijk erg kattig, maar blijkt een oogje op hem te hebben en wordt uiteindelijk zijn vriendin.
Dit is het begin van een samenwerking tussen de twee. Remy ontdekt dat hij Linguini's bewegingen kan sturen door aan zijn haren te trekken, net als aan een marionet. Dit stelt hem in staat om, via Linguini, eindelijk de kok te worden die hij altijd al had willen zijn. Linguini wordt door Remy's hulp al snel de sterkok van het restaurant, dat door zijn kookkunsten meer klanten trekt dan ooit. Skinner lijkt hier echter niet tevreden mee te zijn, vooral omdat hij Linguini als een idioot ziet. Hij vermoedt dat Linguini geholpen wordt door een rat, maar kan niets bewijzen. Inmiddels ontdekt Remy dat zijn familie ook in Parijs is, en geeft zijn broer wat te eten dat hij uit de voorraad steelt. Dit leidt ertoe dat meer en meer ratten bij Remy om eten beginnen te bedelen.
Op een dag komt restaurantcriticus Anton Ego over de vloer. Hij staat bekend om zijn uiterst kritische beoordelingen. Skinner probeert Linguini te ruïneren door Remy, waarvan hij inmiddels weet dat hij de ware kok is, te vangen. Remy kan dankzij de hulp van zijn vader en zijn broer ontsnappen. Als hij terugkomt in het restaurant komt de waarheid aan het licht. De andere koks vertrekken verontwaardigd, behalve Colette. Om Linguini te helpen vraagt Remy al zijn familieleden om hem te helpen. Hij kookt voor Ego een overheerlijke Ratatouille. Ego geeft het restaurant zijn goedkeuring, zelfs nadat hij ontdekt dat de maaltijd is gekookt door een rat.
Het nieuws dat Ego een restaurant gerund door ratten goedgekeurd heeft lekt al snel uit. Ego verliest zijn baan en het restaurant moet sluiten.
Remy, Linguini en Colette openen een nieuw restaurant, met een keuken gemaakt op Remy's formaat. Ego vindt ander werk en wordt een vaste klant van het nieuwe restaurant.
Filmmuziek:
Michael Giacchino maakte de filmmuziek
Stemmen:
Personage................Acteur Eng................ Acteur NL
Remy...................... Patton Oswalt............Ewout Genemans
Linguini...................Lou Romano.............Michiel Huisman
Topkok Gusteau......Brad Garrett..............Tom Jansen
Skinner....................Ian Holm...................Gijs de Lange
Collette................... Janeane Garofalo......Terence Schreurs
Anton Ego...............Peter O'Toole............Wim van Rooij
Algemene informatie:
Filmduur: 111 min.
Min. leeftijd kijkwijzer: alle leeftijden
Geplaatst door Mariëlle
Ratatouille is de achtste film van Pixar en geregisseerd door Brad Bird. Het idee van de film kwam van Jan Pinkava. Hij bedacht de personages en de grote lijnen van het verhaal. Pixar had weinig vertrouwen in Pinkava's ontwikkeling van het script en in 2005 heeft Brad Bird de regie overgenomen. Bird bracht een paar grote wijzigingen aan. Zo maakte hij de ratten minder
Titel
De titel van de film verweijst naar een Frans gerecht, Ratatouille*, die wordt geserveerd in het restaurant, en is ook een woordspeling op de vele soorten van de hoofdpersoon.
* Ratatouille: een Frans gerecht van gestoofde groenten, dat vooral in de Provence veel wordt bereid. Verschillende variaties van het gerecht worden gegeten in andere landen rond de Middellandse Zee. Marimar Torres, schrijfster van een boek over de Catalaanse keuken beweert dat het gerecht afstamt van het Catalaanse gerecht samfaina. In Frankrijk wordt het gerecht ook wel kortweg Rata genoemd. De bereiding kan verschillen, maar basisingrediënten van ratatouille zijn: tomaat, courgette en aubergine, ui en knoflook. Ratatouille wordt in Frankrijk - 's zomers overigens ook koud - meestal gegeten met stokbrood. In Italië serveert men dit gerecht vaak met polenta.
Plot
Remy, een rat, droomt ervan om een grote Franse topkok te worden ondanks het feit dat zijn familie dit niet graag ziet gebeuren en men in de kookwereld niet echt verzot is op ratten. Op een dag raakt Remy gescheiden van zijn familie en belandt in het riool van Parijs. Zo komt hij terecht onder het restaurant van zijn idool, de kok Auguste Gusteau. Auguste blijkt echter te zijn overleden, maar in Remy's fantasie verschijnt zijn geest geregeld om hem bij te staan.
Op hetzelfde moment arriveert een jonge man genaamd Linguini in het restaurant met een brief geschreven door zijn overleden moeder, de vriendin van Gusteau. Daarom ziet de nieuwe restauranteigenaar Skinner zich genoodzaakt Linguini in te huren. Linguini blijkt echter totaal geen talent te hebben voor koken. Remy ziet hoe Linguini wanhopig probeert soep te koken, en grijpt in. Dankzij hem slaagt de soep en kan Linguini zijn baan behouden. Skinner laat hem trainen door Collette (de enige vrouwelijke kok van het restaurant). Ze is aanvankelijk erg kattig, maar blijkt een oogje op hem te hebben en wordt uiteindelijk zijn vriendin.
Dit is het begin van een samenwerking tussen de twee. Remy ontdekt dat hij Linguini's bewegingen kan sturen door aan zijn haren te trekken, net als aan een marionet. Dit stelt hem in staat om, via Linguini, eindelijk de kok te worden die hij altijd al had willen zijn. Linguini wordt door Remy's hulp al snel de sterkok van het restaurant, dat door zijn kookkunsten meer klanten trekt dan ooit. Skinner lijkt hier echter niet tevreden mee te zijn, vooral omdat hij Linguini als een idioot ziet. Hij vermoedt dat Linguini geholpen wordt door een rat, maar kan niets bewijzen. Inmiddels ontdekt Remy dat zijn familie ook in Parijs is, en geeft zijn broer wat te eten dat hij uit de voorraad steelt. Dit leidt ertoe dat meer en meer ratten bij Remy om eten beginnen te bedelen.
Op een dag komt restaurantcriticus Anton Ego over de vloer. Hij staat bekend om zijn uiterst kritische beoordelingen. Skinner probeert Linguini te ruïneren door Remy, waarvan hij inmiddels weet dat hij de ware kok is, te vangen. Remy kan dankzij de hulp van zijn vader en zijn broer ontsnappen. Als hij terugkomt in het restaurant komt de waarheid aan het licht. De andere koks vertrekken verontwaardigd, behalve Colette. Om Linguini te helpen vraagt Remy al zijn familieleden om hem te helpen. Hij kookt voor Ego een overheerlijke Ratatouille. Ego geeft het restaurant zijn goedkeuring, zelfs nadat hij ontdekt dat de maaltijd is gekookt door een rat.
Het nieuws dat Ego een restaurant gerund door ratten goedgekeurd heeft lekt al snel uit. Ego verliest zijn baan en het restaurant moet sluiten.
Remy, Linguini en Colette openen een nieuw restaurant, met een keuken gemaakt op Remy's formaat. Ego vindt ander werk en wordt een vaste klant van het nieuwe restaurant.
Filmmuziek:
Michael Giacchino maakte de filmmuziek
Stemmen:
Personage................Acteur Eng................ Acteur NL
Remy...................... Patton Oswalt............Ewout Genemans
Linguini...................Lou Romano.............Michiel Huisman
Topkok Gusteau......Brad Garrett..............Tom Jansen
Skinner....................Ian Holm...................Gijs de Lange
Collette................... Janeane Garofalo......Terence Schreurs
Anton Ego...............Peter O'Toole............Wim van Rooij
Algemene informatie:
Filmduur: 111 min.
Min. leeftijd kijkwijzer: alle leeftijden
Geplaatst door Mariëlle
donderdag 22 maart 2012
Bronvermelding
Audio/video
Disney - Pixar Ratatouille, 2007
Internet
http://www.filmtotaal.nl/recensie.php?id=9497 gevonden op 15 maart 2012
http://www.film1.nl/recensies/22722-Ratatouille.html gevonden op 15 maart 2012
http://www.movie2movie.nl/index.php?item=190&film=44128&resultSearch=ratatouille
gevonden op 15 maart 2012
http://www.8weekly.nl/artikel/5477/ratatouille-om-van-te-smullen.html gevonden op 15 maart 2012
http://www.volkskrant.nl/wca_digi/film_detail/460/592072/Ratatouille.html gevonden op 15 maart 2012
http://www.cinemablend.com/reviews/Ratatouille-2340.html gevonden op 15 maart 2012
http://movies.nytimes.com/2007/06/29/movies/29rata.html gevonden op 15 maart 2012
http://en.wikipedia.org/wiki/Ratatouille (film) gevonden op 22 maart 2012.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Ratatouille (film) gevonden op 22 maart 2012.
http://www.aintitcool.com/node/32939 gevonden op 22 maart 2012.
http://digg.nl/movie.php?id=1442# gevonden op 22 maart 2012.
http://www.ciao-shopping.nl/DVD Ratatouille Review 142768 gevonden op 22 maart 2012.
http://animationartconservation.com gevonden op 22 maart 2012.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Ratatouille gevonden op 25 maart 2012
http://www.filmmusicsite.com/soundtracks.cgi?id=1299&lang=en gevonden op 25 maart 2012
http://whttp://www.blikoponeindig.nl/dvd/172-ratatouille.html gevonden op 25 maart 2012
www.filmmuziek.be/soundtracks.cgi?id=1299&lang=nl gevonden op 25 maart 2012
http://www.cgsociety.org/index.php/CGSFeatures/CGSFeatureSpecial/fish_rats_chefs_and_robots gevonden op 14 april 2012
Disney - Pixar Ratatouille, 2007
Internet
http://www.filmtotaal.nl/recensie.php?id=9497 gevonden op 15 maart 2012
http://www.film1.nl/recensies/22722-Ratatouille.html gevonden op 15 maart 2012
http://www.movie2movie.nl/index.php?item=190&film=44128&resultSearch=ratatouille
gevonden op 15 maart 2012
http://www.8weekly.nl/artikel/5477/ratatouille-om-van-te-smullen.html gevonden op 15 maart 2012
http://www.volkskrant.nl/wca_digi/film_detail/460/592072/Ratatouille.html gevonden op 15 maart 2012
http://www.cinemablend.com/reviews/Ratatouille-2340.html gevonden op 15 maart 2012
http://movies.nytimes.com/2007/06/29/movies/29rata.html gevonden op 15 maart 2012
http://en.wikipedia.org/wiki/Ratatouille (film) gevonden op 22 maart 2012.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Ratatouille (film) gevonden op 22 maart 2012.
http://www.aintitcool.com/node/32939 gevonden op 22 maart 2012.
http://digg.nl/movie.php?id=1442# gevonden op 22 maart 2012.
http://www.ciao-shopping.nl/DVD Ratatouille Review 142768 gevonden op 22 maart 2012.
http://animationartconservation.com gevonden op 22 maart 2012.
http://nl.wikipedia.org/wiki/Ratatouille gevonden op 25 maart 2012
http://www.filmmusicsite.com/soundtracks.cgi?id=1299&lang=en gevonden op 25 maart 2012
http://whttp://www.blikoponeindig.nl/dvd/172-ratatouille.html gevonden op 25 maart 2012
www.filmmuziek.be/soundtracks.cgi?id=1299&lang=nl gevonden op 25 maart 2012
http://www.cgsociety.org/index.php/CGSFeatures/CGSFeatureSpecial/fish_rats_chefs_and_robots gevonden op 14 april 2012
The making of...
Een gesprek
met Brad Bird, de scenarioschrijver van Ratatouille, en Thomas Keller, één van
de beste koks van Amerika. Allebei zijn erg betrokken bij wat ze doen, de één
op kookgebied, de ander op filmgebied, maar hun aanpak sluit op elkaar aan. Ze
zijn gedreven en hebben oog voor detail.
Je hoort of ziet iets en dat associeer je met een bepaald ingrediënt en zo ontstaat een gerecht. Voedsel kan je inspireren, het komt rauw binnen en daar ga je wat mee doen.
Het eindproduct ontstaat wat je ermee wilt bereiken, wat wil je zien, voelen, ruiken of proeven. Van daaruit bedenk je de ingrediënten en de technieken.
Het opwindende aan spontaan iets doen is het risico. Lukt het of niet. En het moet een volgende keer ook even fris en dynamisch blijven als de eerste keer.
Koken is een emotionele band hebben met wat je doet.
Zoeken naar voorbeelden, op wie je wil lijken als kok. Fernand Point was een voorbeeld voor Thomas, uiterlijk, zijn gezicht lijkt hij op Gusteau. Hij viel op de uitspraken uit zijn boek: ‘de kwaliteiten die een kok moet hebben, het draait op het product en de uitvoering. De uitvoering van je kennis, hoe je je erbij voelt en hoe je dat uitdrukt.
Hij heeft gewerkt in Parijs bij restaurant Taillevent, bij chef-kok Jean-Claude Vrinat à gevel lijkt op Gusteau’s restaurant.
Toewijding is een sleutelbegrip.
Perfectie hoeft niet, maar dat moet je wel proberen te bereiken. Als je denkt dat iets perfect is, is het dat niet meer. Je moet telkens verfijnen.
Samenwerken erg belangrijk. Iedereen met eigen ideeën komen, wordt het hun eigen werk. En als iets van jou is, doe je er alles aan om het zo goed mogelijk uit te voeren.
Elk idee voor een film ontstaat op z’n eigen manier, bijvoorbeeld n.a.v. een liedje of uit ideeën ‘stel dat…’.
Animatie is niet spontaan, maar als je het slim en goed doet, voelt het wel spontaan aan. Je probeert iets uit en je verzamelt de spontane momenten en deze gebruik jein de animatie, maar daarbij zijn de tekeningen heel nauwkeurig gekozen.
Brad mocht werken met Milt Kahl, één van de grootste kunstenaars aller tijden van Disney. Bij Disney leerde hij hoe je je idee het beste moest weergeven. De bewegingen waren geen poses, maar waren natuurlijk en vloeiend.
Proberen mensen net zo enthousiast te maken als jezelf.
Iets is mooi, maar altijd verder gaan om het uiterste eruit te halen. Hierdoor raken ze extra gemotiveerd. Veel mensen hebben grootsheid in zich, maar je moet het er wel uithalen.
Dit is fantastisch, maar als je ….
becoming a top chef in a top restaurant in Paris. His family doesn’t understand this at all, as of course most humans don’t accept at all. Rémy finds himself torn between his calling and passion in life and his existence as a rat.
The trick was to find a midway between a ‘human in a rat suit’, which presented no creative challenge at all, and a true-to-nature rat. In the end he walked on two legs but a little bend over, to accentuate that rats do everything with their noses, and Rémy in particular. His front paws were bend and put before his face, the elbows kept to his body. So he looked a little bit like a baby, but also like a rat.
The same intense approach was used to capture Paris, the city where the story takes place. People from the department of production design went to the city of lights and filmed the streets and locations from the perspective of a rat: very low to the ground. The idea was to not present the cliché Paris. It was the first time Pixar made a story that was taking place in another culture. It was not supposed to be an Americanised view on the French.
An example of how extensively everything is reflected on is that they even looked at the French way of speaking. They studied images of French comics to learn how their mouths move. Walsh shows the French star Louis de Funès (his biggest successes were in the sixties) who talks at an impressive tempo and with quite definite lip movements. How literally these were used on the character Skinner, the little and mean new boss of Gusteau’s, becomes clear when both images are shown after each other. The French talk a little bit in the front of their mouth, as the characters in Ratatouille do.
In Pinkava’s story the so by Rémy admired cook Auguste Gusteau was still alive. He is the typical victim of his own success. Instead of cooking at his cheered restaurant he concentrates on franchising his formulae, which makes him very rich as well as unhappy. It’s all about money now and he loses his passion for food. Skinner, the new chef, is not creative at all and runs the kitchen like a business. The mouse Rémy was only a side character, although an important one because his love of food and gastronomy is so contagious that Gusteau finds his own passion again.
An oversight with all the characters Pinkava developed, almost 30, gives an idea of what the problem was. According to Walsh all of them were funny and interesting, but there were just too many voices for one movie. Instead of for one, there was material for several films. Of course it is a luxurious position to be in, but, as the cliché says: nothing is more difficult then killing your darlings. This didn’t go for Pinkava alone, also for all the people involved. They worked on these figures for years, giving them all kinds of characteristics and even a soul. Walsh shows some interesting examples of this. When Bird arrived at the scene and told the crew only 8 figures could stay, everybody was very upset. Some even decided to stop participating in the project and moved on to other projects at the studios. Others thought the reasoning of Bird through and decided he might have a point. Walsh shows the film poster of Billy Elliott (2000) that tells the essence of the film in one image: a boy in a boxing outfit surrounded by girls in tutus, the boy who doesn’t fit in. Bird brought Ratatouille back to the premise that a rat doesn’t belong in a kitchen. Yes, a rat being around food is not very far fetched, but for a restaurant a rat in the kitchen means death. This conflict between the believable and unbelievable is where it should be about, according to Bird. This meant the rat itself was worked on again. A specialist in rat anatomy was consulted. Just like earlier with Finding Nemo the expert was thrilled finally somebody was interested in their work. The creative department started studying footage of rats and copying it. The whole animation style was redone and the old model was thrown away. Even a new voice was found.
Scene dat Linguini in het water valt: in het echt nagespeeld, iemand valt in een zwembad, dit is gefilmd, bijvoorbeeld hoe de kleding aan het lijf plakt.
Veel verschillende ‘haarmomenten’.
Remy in de waterval àFinding Nemo, Nemo en Dory uit de walvis wordt gespoten.
Remy in de wasbak valt à naspelen door voorwerpen in een bak met water te laten vallen, wat gebeurt er met de waterbellen.
De hoofdfiguren zijn leuk en echt.
De lichtval in de nacht in de straten van Parijs.
Uitspraken en
visie van Thomas Keller:
Iedereen kan
koken, maar je moet de passie hebben om iets te maken wat je met trots
aanbiedt, je hebt een band met de klant. Je moet je passie koesteren en dat is
bij eten makkelijk.Je hoort of ziet iets en dat associeer je met een bepaald ingrediënt en zo ontstaat een gerecht. Voedsel kan je inspireren, het komt rauw binnen en daar ga je wat mee doen.
Het eindproduct ontstaat wat je ermee wilt bereiken, wat wil je zien, voelen, ruiken of proeven. Van daaruit bedenk je de ingrediënten en de technieken.
Het opwindende aan spontaan iets doen is het risico. Lukt het of niet. En het moet een volgende keer ook even fris en dynamisch blijven als de eerste keer.
Koken is een emotionele band hebben met wat je doet.
Zoeken naar voorbeelden, op wie je wil lijken als kok. Fernand Point was een voorbeeld voor Thomas, uiterlijk, zijn gezicht lijkt hij op Gusteau. Hij viel op de uitspraken uit zijn boek: ‘de kwaliteiten die een kok moet hebben, het draait op het product en de uitvoering. De uitvoering van je kennis, hoe je je erbij voelt en hoe je dat uitdrukt.
Hij heeft gewerkt in Parijs bij restaurant Taillevent, bij chef-kok Jean-Claude Vrinat à gevel lijkt op Gusteau’s restaurant.
Toewijding is een sleutelbegrip.
Perfectie hoeft niet, maar dat moet je wel proberen te bereiken. Als je denkt dat iets perfect is, is het dat niet meer. Je moet telkens verfijnen.
Samenwerken erg belangrijk. Iedereen met eigen ideeën komen, wordt het hun eigen werk. En als iets van jou is, doe je er alles aan om het zo goed mogelijk uit te voeren.
Uitspraken
en visie van Brad Bird:
Je probeert het
publiek mee te laten voelen met film, hoe dingen voelen, niet hoe dingen zijn.
Bij Ratatouille speel je in op een oergevoel dat eten oproept. Het speelt in op
hoe het voelt om te leven.Elk idee voor een film ontstaat op z’n eigen manier, bijvoorbeeld n.a.v. een liedje of uit ideeën ‘stel dat…’.
Animatie is niet spontaan, maar als je het slim en goed doet, voelt het wel spontaan aan. Je probeert iets uit en je verzamelt de spontane momenten en deze gebruik jein de animatie, maar daarbij zijn de tekeningen heel nauwkeurig gekozen.
Brad mocht werken met Milt Kahl, één van de grootste kunstenaars aller tijden van Disney. Bij Disney leerde hij hoe je je idee het beste moest weergeven. De bewegingen waren geen poses, maar waren natuurlijk en vloeiend.
Proberen mensen net zo enthousiast te maken als jezelf.
Iets is mooi, maar altijd verder gaan om het uiterste eruit te halen. Hierdoor raken ze extra gemotiveerd. Veel mensen hebben grootsheid in zich, maar je moet het er wel uithalen.
Dit is fantastisch, maar als je ….
Michael Warch
was kok bij verschillende restaurants en heeft geholpen bij het juiste
gevoel/bewegingen in een restaurant. Alles wordt zo realistisch mogelijk
weergegeven. Hoe voelt en gedraagt een chef zich in de keuken, hoe hanteer je
het keukengereedschap. De mensen hebben kooklessen gevolgd of het juiste gevoel
te krijgen.
In het begin
van de film wordt Gusteau’s restaurant neergezet dat het betere tijden heeft gekend.
Ratatouille
heeft een BAFTA en een Oscar gewonnen voor de best geanimeerde speelfilm.
As most people know Ratatouille
is about a young rat called Rémy who dreams ofbecoming a top chef in a top restaurant in Paris. His family doesn’t understand this at all, as of course most humans don’t accept at all. Rémy finds himself torn between his calling and passion in life and his existence as a rat.
The trick was to find a midway between a ‘human in a rat suit’, which presented no creative challenge at all, and a true-to-nature rat. In the end he walked on two legs but a little bend over, to accentuate that rats do everything with their noses, and Rémy in particular. His front paws were bend and put before his face, the elbows kept to his body. So he looked a little bit like a baby, but also like a rat.
The same intense approach was used to capture Paris, the city where the story takes place. People from the department of production design went to the city of lights and filmed the streets and locations from the perspective of a rat: very low to the ground. The idea was to not present the cliché Paris. It was the first time Pixar made a story that was taking place in another culture. It was not supposed to be an Americanised view on the French.
An example of how extensively everything is reflected on is that they even looked at the French way of speaking. They studied images of French comics to learn how their mouths move. Walsh shows the French star Louis de Funès (his biggest successes were in the sixties) who talks at an impressive tempo and with quite definite lip movements. How literally these were used on the character Skinner, the little and mean new boss of Gusteau’s, becomes clear when both images are shown after each other. The French talk a little bit in the front of their mouth, as the characters in Ratatouille do.
In Pinkava’s story the so by Rémy admired cook Auguste Gusteau was still alive. He is the typical victim of his own success. Instead of cooking at his cheered restaurant he concentrates on franchising his formulae, which makes him very rich as well as unhappy. It’s all about money now and he loses his passion for food. Skinner, the new chef, is not creative at all and runs the kitchen like a business. The mouse Rémy was only a side character, although an important one because his love of food and gastronomy is so contagious that Gusteau finds his own passion again.
An oversight with all the characters Pinkava developed, almost 30, gives an idea of what the problem was. According to Walsh all of them were funny and interesting, but there were just too many voices for one movie. Instead of for one, there was material for several films. Of course it is a luxurious position to be in, but, as the cliché says: nothing is more difficult then killing your darlings. This didn’t go for Pinkava alone, also for all the people involved. They worked on these figures for years, giving them all kinds of characteristics and even a soul. Walsh shows some interesting examples of this. When Bird arrived at the scene and told the crew only 8 figures could stay, everybody was very upset. Some even decided to stop participating in the project and moved on to other projects at the studios. Others thought the reasoning of Bird through and decided he might have a point. Walsh shows the film poster of Billy Elliott (2000) that tells the essence of the film in one image: a boy in a boxing outfit surrounded by girls in tutus, the boy who doesn’t fit in. Bird brought Ratatouille back to the premise that a rat doesn’t belong in a kitchen. Yes, a rat being around food is not very far fetched, but for a restaurant a rat in the kitchen means death. This conflict between the believable and unbelievable is where it should be about, according to Bird. This meant the rat itself was worked on again. A specialist in rat anatomy was consulted. Just like earlier with Finding Nemo the expert was thrilled finally somebody was interested in their work. The creative department started studying footage of rats and copying it. The whole animation style was redone and the old model was thrown away. Even a new voice was found.
Ratatouille gaat over de
jonge rat Rémy die ervan droomt chef-kok te worden in een toprestaurant in
Parijs, bleek de grootste uitdaging. Want hoe maak je van de combinatie rat,
keuken en heerlijk eten een succesvolle film? En hoe maak je van een beest dat
veel mensen beschouwen als smerig ongedierte een personage waar je zelfs een
beetje van gaat houden? Veel research en tests gingen daaraan vooraf. Het was
een race tegen de klok en het kostte heel wat lef om alles alsnog helemaal om
te gooien. Om het publiek niet af te stoten mochten de ratten niet te
realistisch zijn. Tegelijkertijd moesten de beestjes niet zo ‘cartoony’ als
Mickey Mouse worden, zodat je nog wel met ze mee kan leven. Ook het verhaal
ontwikkelde zich gedurende het proces: eerst waren er 26 personages en zoveel verhaallijnen
dat er wel drie films van gemaakt hadden kunnen worden. Dat werd uiteindelijk teruggebracht
tot de kern: Rémy moet kiezen tussen het volgen van zijn roeping en grote
passie of zijn bestaan als rat. Uiteindelijk komt hij er achter dat hij alleen
maar kan zijn wie hij is: een rat die graag chef-kok wil zijn.
Colette: sterke vrouw
Ratten hebben niet een vast land waar ze wonen, daardoor geen
typisch accent. Mensen hebben wel een typische Frans accent.Scene dat Linguini in het water valt: in het echt nagespeeld, iemand valt in een zwembad, dit is gefilmd, bijvoorbeeld hoe de kleding aan het lijf plakt.
Veel verschillende ‘haarmomenten’.
Remy in de waterval àFinding Nemo, Nemo en Dory uit de walvis wordt gespoten.
Remy in de wasbak valt à naspelen door voorwerpen in een bak met water te laten vallen, wat gebeurt er met de waterbellen.
De hoofdfiguren zijn leuk en echt.
De lichtval in de nacht in de straten van Parijs.
geplaatst door Monique
Abonneren op:
Posts (Atom)